Silvester moedigt nieuwe vrijwilligers aan: “Zet koudwatervrees opzij”

’S-GRAVENZANDE- Toen Silvester Weterings (65) in 2020 met vervroegd pensioen ging, waarschuwde zijn vrouw hem voor het vacuüm waar hij in terecht zou kunnen komen. “Ga wat doen”, was haar advies. Na eerst alle klussen in huis te hebben afgemaakt, zette Silvester zijn koudwatervrees opzij en bezocht een vrijwilligersmarkt in De Tuinen. Vijf jaar later mag hij zich vrijwilliger noemen bij de Stichting Vrienden van het Staelduinse Bos, de Plusbus en Tomatoworld. De rode draad in zijn werk? Het overbrengen van kennis!

Door Rianne Dekker

Op die bewuste vrijwilligersmarkt sprong volgens Silvester zowat iedereen op zijn nek. Zo ook de Stichting Vrienden van het Staelduinse Bos. Silvester niet onbekend, aangezien hij in het bos geboren is als twaalfde in een gezin van vijftien kinderen. Zijn vader had er een tuinbouw toeleveringsbedrijf en werd bekend door de “Wetrac”.  “Oude Westlandse tuinders weten hier misschien nog wel van. Het was een goedkoop transportmiddel om groenten naar de veiling te brengen”, aldus Silvester. Toen de Vrienden van het Staelduinse Bos hem vroeg vrijwilliger te worden, legde Silvester wel meteen zijn eigen ideeën op tafel. “Ik wilde een excursie opzetten over de Tweede Wereldoorlog, want het Staelduinse Bos heeft hier een rol in gespeeld en mijn familie is daar getuige van geweest. Zo vertelt mijn peetoom in een film van Wim van Wensveen over de landing van de Duitsers in De Bonnen achter het Staelduinse Bos. Naar mijn mening was dit verhaal onvoldoende bekend en ik wilde dat graag levend houden.”

De stichting was enthousiast en na een grondige voorbereiding had Silvester het format voor de excursie te pakken. “Het verhaal is grotendeels gebaseerd op wat mijn vader me heeft verteld, en op mond tot mond verhalen”, aldus Silvester. En dat werd een succes. “Het zou in eerste instantie éénmalig zijn, maar ik geef deze zondagse excursies inmiddels al voor het vierde jaar!” 

Paardenkastanje
Tevens verzorgt Silvester in het Staelduinse Bos door de week natuur excursies voor schoolkinderen. Dit doet hij ook als vrijwilliger van de stichting en vanuit WNTWeb, een initiatief om natuur-, milieu- en techniekeducatie in Westland en Hoek van Holland impuls te geven. “Ik had aanvankelijk niet zoveel verstand van de natuur, en heb me daarom eerst ondergedompeld in kennis door bijvoorbeeld met een andere vrijwilligers mee te lopen. Mijn natuurkennis is daardoor enorm uitgebreid. Ik weet nu bijvoorbeeld waarom een Paardenkastanje Paardenkastanje heet!”

Soort Silicon Valley  
Met dezelfde toewijding geeft Silvester presentaties bij Tomatoworld In een tomatenkas waar, zoals hij het omschrijft, “alle knowhow die de moderne glastuinbouw heeft is verzameld en waar innovaties worden getest en gevalideerd.” Nadat hij door zijn nichtje was getipt dat men vrijwilligers zocht bij Tomatoworld leidt hij daar, na zijn structurele onderdompeling in kennis, mensen vanuit de hele wereld rond. “Tuinders, handelsdelegaties, ministers, schoolklassen, noem maar op”, aldus Silvester. “Ik draag kennis over aan bezoekers uit diverse landen. Hierbij laten we niet het achterste van onze tong zien, maar de mogelijkheden die er zijn. Onder het motto: “Delen is vermenigvuldigen””. Het helpt Silvester bij dit alles dat hij al uit de hoek van de tuinbouw techniek komt. Hij werkte in het toeleveringsbedrijf van zijn vader en bij Berg Hortimotive, dat onder andere gewasverzorgingswagens (buisrailwagens) produceert.

Tesla
Voor een groep 8-schoolklas moet Silvester wel even schakelen. “Ik moet het aan scholieren anders brengen. Een voorbeeld: als ik hen duidelijk wil maken wat een kilo tomatenzaad kost, druk ik dat uit in de waarde van een Tesla. Met die vertaalslag heb ik wel wat moeite gehad in het begin. Vanwege de kleine aandacht boog die kinderen kunnen hebben, en problemen met moeilijke technische woorden, heeft Tomatoworld ook opdrachten ontwikkeld, waardoor ze spelenderwijs leren. Het mooiste vind ik om hen de hommels te laten zien. Deze bestuiven nu de plantjes om vruchten te krijgen, in plaats van de trilstok die vroeger werd gebruikt om de bloemen te schudden!”

Hangouderen
Dan is er nog de Plusbus, waar Silvester met veel plezier een aantal woensdagochtenden achter het stuur zit. Hij krijgt naar eigen zeggen veel energie van de mensen die hij rondbrengt naar locaties in Westland en Hoek van Holland. “Deze mensen zitten niet achter de geraniums en zijn dankbaar voor dit initiatief. En als ik thuiskom heb ik altijd wel iets te vertellen aan mijn vrouw. Over “hangouderen” bijvoorbeeld, een term waar één van de passagiers mee kwam. Er rijden zeven bussen binnen Westland en Hoek van Holland en met de chauffeurs hebben we onderling altijd de grootste lol tijdens de koffie!”

Vrijwilligers gezocht
Silvester benadrukt dat hij dit verhaal heeft laten optekenen met maar één reden: “Ik wil andere mensen prikkelen om ook vrijwilliger te worden. Vrijwilligerswerk is vrijwillig, maar niet vrijblijvend. Je doet iets wat bij je past én helpt een ander! En je krijgt er enorm veel voor terug. Mijn koudwatervrees bleek in ieder geval ongegrond!”