Nel en Nan staan in de kantine van ‘s-Gravenboules: ‘We zijn een bar team!’

Al drie jaar staan Nel van der Wel en Nan Boers twee keer per maand achter de bar in de kantine van jeu de boules vereniging ’s-Gravenboules. Voor hen houdt dit niet alleen het serveren van bitterballen en drankjes in. “Het creëren van gezelligheid, het met een vriendelijk gezicht en een beetje gekheid die glimlach van de mensen vangen, is heel belangrijk.”

De partners van de dames, Arie en Jan, zijn lid van de vereniging, maar zij zelf niet. “Wij hebben niets met die ballen”, zo verklaren ze. De bitterballen echter, hebben wel hun aandacht. Toen ze vernamen dat de vereniging niet genoeg barmensen had en men eventueel dacht aan inhuren, meldden ze zich aan. “Mensen inhuren kost geld en wij vonden dat onzin. Op deze manier kunnen we een steuntje zijn voor de vereniging. En het leuke is dat we elkaar al wel kenden, maar dat we niet van elkaar wisten dat we dezelfde gedachte hadden om ons op te geven en dit samen te gaan doen.” Naast Nel en Nan zetten nog meer enthousiaste vrijwillig(st)ers zich in, die geen lid van de vereniging zijn, maar wel regelmatig bardiensten draaien.

Meiden
Bij elke derde dinsdag en derde zaterdag van de maand staat nu in de agenda van Nan en Nel “bardienst” vermeld. “Dit gaat voor alles”, aldus Nan. “We houden er goed rekening mee, bijvoorbeeld met het oog op vakanties. Verzetten doen we niet graag! En we worden wel gewaardeerd door de mensen hoor. “Gezellig, zijn jullie er weer meiden” zeggen ze dan!”

Letterlijk en figuurlijk bar
Die “meiden” hebben inmiddels de pensioengerechtigde leeftijd bereikt. Maar achter de geraniums zitten doen ze dus geenszins. Nan is momenteel ook buddy voor een jonge vrouw die hulp nodig heeft in de zorg voor zichzelf. Nel is ook mentor op het Westerhonk. Als hobby maakt ze haar eigen kleding. “Handig, omdat ik vrij groot ben”, verklaart ze. Die lengte gebruikt ze ook als ze achter de bar staat met Nan. “Ik frituur, want dat is voor Nan, die last van haar schouders heeft, een beetje te hoog. Zij serveert dan. We moeten ook bijvoorbeeld bier en wijn aanvullen en dat doen we dan ook samen. Je ziet wat de ander even niet kan of wat niet lukt. Dit gaat op een heel natuurlijke manier, we hoeven dat niet aan elkaar te vragen. We zijn goed op elkaar ingespeeld en voelen elkaar goed aan. We zijn letterlijk en figuurlijk een bar team!”

Meezingen
Maar ’s-Gravenboules is dan ook een “barre” vereniging vinden de dames. “Het is ongelooflijk hoe de leden het naar hun zin hebben daar, gezien het aantal keer dat er getrakteerd wordt. Elke week is het wel raak. En zingen als er iemand jarig is, dat schalt door de hele ruimte. En wij zingen dan ook mee hoor! Je hebt te maken met verschillende karakters, maar er is een groot tolerantiegevoel. Het omgaan met allerlei soorten mensen is echt een heel sterk punt van deze vereniging. En je doet dit met elkaar en hebt respect voor elkaar. Dat zie je bijvoorbeeld aan de lege kopjes die netjes terug worden gezet op de bar!”

Verbinders 
Dat kan voorzitter Henk Otten alleen maar beamen. “Hier wordt verbonden, en de dames achter de bar zijn zeker ook verbinders. De onderlinge sfeer is goed, en ons ledenaantal is gegroeid, van 100 naar 115. Zelfs vier oud-leden hebben zich weer aangemeld!”

’s-Gravenboules is een actieve vereniging, waar het oudste lid circa 92 jaar is en het jongste 36. In het Westlands Clubkampioenschap is de vereniging de ongeslagen kampioen, en onderling strijden de leden tegen elkaar in bijvoorbeeld een kerst- en oliebollentoernooi. Het “Rondje Breeje Durp” is heel vermaard bij ’s-Gravenboules. Op de fiets gaat men dan diverse particuliere jeu de boules banen af, bijvoorbeeld bij de Berkenflat en De Kreek. Er wordt gestart en geëindigd bij de eigen kantine.

Geen verspilling
De dames staan op zo’n dag niet achter de bar. Zij pakken wel weer “hun” derde dinsdag en derde zaterdag. Naast de bar verzorgen ze ook de toiletten, vullen ze de drankvoorraad aan en houden ze bij wat er gekocht moet worden. “Ook kijken we nauwkeurig hoeveel koffie er bijvoorbeeld gezet moet worden. Bij warm weer wordt er minder koffie gedronken, en dan zorgen we dat we wat minder zetten. Anders moeten we het weggooien, en geen koffie weggooien, dat is de kunst! We zijn er van 13 tot 17.30 uur en tijdens de eerste paar potjes kunnen we nog redelijk wat zitten. En uiteindelijk gaan we moe, maar vrolijk naar huis. Want dan is onze dienst weer geslaagd geweest!”