theo dijkman

Thea is flexer voor De Vereeniging: “Als vliegende keep leer je veel mensen kennen”

De zelfstandig wonende Westlandse senior die in contact wil komen met leeftijdsgenoten, kan terecht bij De Vereeniging. Dit initiatief van Vitis Welzijn, Pieter van Foreest en Careyn biedt ontmoetingsplekken voor bezoekers van buitenaf in wijkcentra van Vitis Welzijn en woonzorgcentra van Pieter van Foreest en Careyn. Zij komen erheen met hun scootmobiel, rollator, of de Plusbus. De groepen, waar middels activiteiten de sociale banden kunnen worden aangehaald, verstevigd of vernieuwd, worden geleid door vrijwilligers. Eén van hen is Thea Dijkman.

De actieve zeventiger verschilt op één punt van haar collega’s: ze is de enige flex-vrijwilliger in de groep. Zij valt in waar nodig, en is dus niet gebonden aan vaste dagen. Een concept, dat haar past als een handschoen. “Ik vind het leuk om vliegende keep te zijn. Juist daardoor leer je verschillende groepen en mensen kennen. En omdat ik altijd op zoek ben naar contact met mensen, is dit precies iets voor mij. Ieder heeft zijn eigen gesprek. Dan vraag je die eens naar zijn of haar gezondheid, en die of de nieuwe pillen aanslaan bijvoorbeeld. Zo hebben we ook een doos met kaarten van vroeger. Aan de hand daarvan praten we met elkaar over dingen van voorheen, maar niet iedereen kan dat. Sommigen praten voluit, maar aan anderen merk je dat ze niet graag terugdenken aan vroeger. Je pakt dan de vraag voorzichtig in, en merkt vanzelf of ze gaan praten en tot hoever je daarin kunt gaan.”

Een praatje en een lach
Thea is dus niet alleen flexibel in haar werktijden, maar ook in haar benadering naar de mensen. “Het is een kwestie van hoe je iets brengt. Ik weet bijvoorbeeld van een mevrouw dat ze niet graag wil dat er iemand helpt met naar het toilet gaan, maar dat ze ook erg wankel is bij het opstaan. Dan laat ik haar zelf lopen, maar zeg dan dat ik wel meega voor het geval ze wankel wordt. Dat is al een andere benadering. Ook is er soms wel eens iemand een beetje sikkeneurig. Daar ga ik dan naast zitten, en probeer met een praatje en een lach diegene mee te krijgen. Of er zijn mensen die een spelletje niet snappen. Dan is het zaak rustig te blijven, en niet boos of ongeduldig worden. We zitten er tenslotte voor hun plezier en geluk!”  

Niet opdringen
Ook naar haar collega’s toe komt weer die flexibiliteit om de hoek kijken. “Als ik inval op een groep, vervang ik een vrijwilliger die deze soms al jaren met twee anderen leidt. Als ik dus kom binnenvallen is het zaak om me niet op te dringen, maar om me er voorzichtig tussen te mengen. Wel doe ik soms heel voorzichtig suggesties. Zo van: “Kunnen we het niet zo of zo doen?” Maar je moet hun aanpak respecteren, want het is hun groep. Zo blijft het voor iedereen leuk en mag ik nog eens terugkomen. Dat het niet is van: “Moet Thea komen? Doe maar niet.” Zowel deelnemers als collega’s zien haar dan ook graag. “Het is altijd: “Hé kom erbij, doe mee. Echt all-in-the-family. Sommige mensen zijn zo enthousiast dat ze de hele week activiteiten willen doen in plaats van één ochtend.”

Pickwick-labeltjes
De activiteiten zijn heel divers en variëren van de kaartendoos-met-gesprekken, tot Tri-Domino, Rummikub en knutselen. Hierin wordt ook eigen inbreng gewaardeerd als bijvoorbeeld de vrijwilliger die de activiteiten bedenkt uitgevallen is. Thea: “Dan ga ik thuis op internet zoeken naar iets speciaals, bijvoorbeeld “zoek de verschillen”, of een woordraadsel of puzzel. Ook de vragen op de labeltjes aan de Pickwick-theezakjes verzamel ik en leg ik dan op tafel. Op vragen als: “Wat is je grootste wens?”, krijg je hele leuke antwoorden!”           

Op tour
Waar sommigen dus vastigheid willen, kan het bij Thea niet flexibel genoeg zijn. “Ik word in alle kernen in het Westland ingezet waar De Vereeniging actief is. Thea gaat op tour dus zogezegd. Meestal krijg ik één of twee dagen van te voren een berichtje of ik kan invallen. En dat vind ik altijd prima, als ik niks heb ga ik erheen. Maar het gebeurt ook wel dat ik een week of twee van te voren drie data doorkrijg. Dat vind ik dan ook wel weer prettig omdat ik dan andere dingen eromheen kan plannen.”

Groepspersoon
De 74-jarige heeft het dan ook prima naar haar zin zo. “Ik vind het heerlijk om te doen en kan het prima combineren met mijn voorzitterschap van de bewonerscommissie van mijn wooncomplex. Vrijwilligerswerk moet je doen omdat je het leuk vindt. In dit werk hoor je soms heftige verhalen, en die moet je ook van je af kunnen zetten als je thuis bent. Ik ben ook maatje geweest, maar dat vond ik te emotioneel belast. Laat mij maar een groep hebben, daar vind ik altijd mijn weg wel!”