Jeroen Greydanus

Jeroen helpt bij Plankje Plezier: "altijd een goed humeur omdat ik iets voor iemand heb betekend"

Je krijgt er plezier, liefde, vrolijkheid en zelfs een nieuwe baan voor terug, aldus Jeroen over zijn vrijwilligerswerk bij Plankje Plezier. “Ik heb er een heel nieuw leven door gekregen. Met dat idee begin je er natuurlijk niet aan, maar het is wel hoe het is.”

Zo’n twee jaar geleden kwam Jeroen terecht bij Plankje Plezier, de dagbesteding voor jongeren en jongvolwassenen, waar deze geen standaard-taken krijgen maar meedraaien in een echte onderneming. Het UWV daagde hem uit vrijwilligerswerk te gaan doen, nadat door voetoperaties zijn contract bij zijn werkgever niet werd verlengd. Het leverde hem uiteindelijk een vaste baan op naast zijn inzet als vrijwilliger. “Toen ik met de jongelui van Plankje Plezier bezig was dacht ik: “Waarom ga ik dit niet als werk doen?” Na mijn herstel ben ik gaan solliciteren en vond een baan als teamondersteuner op een dagbesteding. Doordat ik aan een opleiding begon heeft Plankje Plezier korte tijd op een laag pitje gestaan. Maar nu ik de opleiding even op stop heb gezet, ga ik me daar weer op richten.”

Mezelf zijn
Bij Plankje Plezier wordt een plek gecreëerd waar de jongeren echt tot hun recht komen. In het standaard aanbod is dit vaak niet het geval, en regulier werk wordt voor hen vaak een overvraging. Samen wordt gekeken waar ze energie van krijgen en wat bij hen past in deze ondernemende dagbesteding, waar handgesneden biologische friet wordt gebakken en geleverd aan onder andere BoereGoed. Zo vindt de één het leuk om te bakken, terwijl de ander graag gasten helpt, nieuwe producten bedenkt, aan social media werkt of meedenkt over evenementen. Jeroen: “Ik ben normaal gesproken bij het schoonmaken van de aardappelen, het bakken van de friet en het helpen bij evenementen, zoals het klaarzetten van de foodtruck of het vervoer van de jongeren erheen. Maar ook sport ik met de jongeren, of breng ik hen naar een uitje als er niemand uit hun directe omgeving beschikbaar is. Alles gaat met een dolletje en veel plezier. Bij Plankje Plezier kan ik echt mezelf zijn, heel leuk!”

Plezier maken
Heel even waren de jongeren bang dat Jeroen door zijn opleiding een echte begeleider zou worden. Eén die zich richt op het helpen bij het verwerken van problemen, die doorvraagt als er problemen zijn. “Ik als vrijwilliger ga daar langs, wil plezier maken. Ze zien mij als één van hen. Gelukkig is dit niet veranderd.” Het staat in contrast met zijn werk, waar hij omgaat met jongeren met een veel lager niveau. “Dit is veel intenser, daar ben ik wel echt een begeleider. Ik kan dit wel goed gescheiden houden gelukkig.”

Niet twijfelen
Het mooie van vrijwilliger zijn vindt Jeroen dan ook dat er geen “moeten” achter zit. “Natuurlijk is er altijd een doel waar je naartoe werkt, in dit geval dat de jongeren werken in hun onderneming en een product maken. Maar alles gaat op een ontspannen manier en in samenspraak met elkaar. Vrijwilliger zijn werkt niet één kant op. Je doet het voor een ander, maar het brengt jou zelf uiteindelijk zoveel dat je het ook grotendeels voor jezelf doet. Mijn boodschap aan mensen die twijfelen of ze vrijwilliger willen worden is dan ook: twijfel niet, doe het gewoon! Er is zo verschrikkelijk veel vrijwilligerswerk te doen. Ga eens ergens een bakkie thee drinken en laat je informeren. Uiteraard zijn bij Plankje Plezier vrijwilligers ook van harte welkom, zeker nu het gaat groeien!”

Niet alleen dat frietje
Hiermee doelt hij op de bouw van een lunchroom en leerwerkplek aan de Larixlaan in Monster, die naar verwachting eind van dit jaar open gaat. Het is een mooie stap naar de verdere ontwikkeling van Plankje Plezier en van de jonge mensen die zich daar met hart en ziel voor inzetten. “Twee jongens helpen nu bijvoorbeeld ook met de bouw. Het gaat niet alleen om dat frietje. De jongeren van Plankje Plezier zijn zo trots op alles wat ze doen. Het is groots en intens voor hen”, zo geeft Jeroen aan.

Band met elkaar
En dat laatste geldt ook voor hem zelf. Hij gaat naar eigen zeggen vaak “gesloopt maar voldaan“ naar huis. “En vrolijk en goed gestemd. Ik trek altijd met een goed humeur de deur achter me dicht omdat ik iets voor iemand heb betekend die dag. Hoe lang ik er nog mee door ga? Geen idee. Ik heb wel geroepen dat het voor de rest van mijn leven is. Plankje Plezier blijft in ieder geval onderdeel van mijn leven, maar op welke manier weet ik nog niet. Maar dat is uiteindelijk ook niet van belang. Het gaat om de band die je met elkaar hebt opgebouwd en het durven vragen aan elkaar. Dat is het mooiste toch?”