nico middelburg
Bestuurlijk mannetje” Nico Middelburg gaat afbouwen: “Zoeken vervangers van rond de 67”
Nico Middelburg (bijna 80) omschrijft zichzelf als “iemand met een heel bestuurlijk verleden”. Maar ook heden ten dage kan hij het besturen nog niet laten. Bij Jeu de Boules vereniging Westlandia 87 zit hij in ieder geval nog tot 2027 op de voorzittersstoel. “Ik mag nog met twee keer drie jaar verlengen, maar ik weet niet of ik dit nog moet willen gezien mijn leeftijd.”
Door Rianne Dekker
Ook de secretaris functie bij de vereniging is vacant, en het liefst zien de bestuursleden een “jonger” iemand van rond de 67 hun plaats innemen. “Daar zou toch wat uit moeten komen”, aldus Nico. “Ik denk dat ik op de komende Algemene Leden Vergadering de deur op slot doe en niet eerder open dan dat er een vinger in de lucht is om bepaalde taken over te nemen.” Hij kent echter ook de realiteit en het probleem waar veel verenigingen mee kampen: een tekort aan vrijwilligers. Toch heeft hij de hoop er binnen de vereniging gewoon uit te komen. “We zijn een gezelligheidsvereniging, die goed loopt en financieel super gezond is. We zitten nu weer op een ledental van 175, nadat er in de Coronaperiode van de 200 leden nog maar 120 overbleven. We zijn dus weer aan het groeien!”
Bestuurlijk mannetje
Nico weet nog goed hoe hij gestrikt is voor het voorzitterschap van de vereniging. “Mijn echtgenote had op een gegeven moment een lege agenda, en haar zwager vroeg haar om eens een kijkje te komen nemen bij de Jeu de Boules vereniging. “Ga jij maar lekker”, zei ik tegen haar, want Jeu de Boules is eerlijk gezegd niet mijn spelletje. Ze kwam thuis met enthousiaste verhalen over de schitterende accommodatie , de lekkere koffie en het spelletje. Toen ben ik een paar keer mee geweest. Een oud-werknemer van me was daar ook lid en deed een aanbeveling toen men op zoek was naar een voorzitter. “Je moet Niek Middelburg vragen, dat is wel een bestuurlijk mannetje”, zei hij. Ik weigerde een paar keer, maar bij de derde keer was het volgens mij raak. Maar wel op de voorwaarde dat men niet van mij moest verwachten dat ik bij alle wedstrijden aanwezig zou zijn. Ik ben een jaar voorzitter geweest, en heb verlengd met drie jaar. Na vier jaar voorzitterschap wil ik met het oog op mijn leeftijd wel gaan afbouwen.”
Automatisering
Eén van de dingen waar Nico zich nog mee wil bemoeien is de invulling van de secretarisfunctie. “We willen de openstaande vacature opsplitsen in een multimedia deel en een deel secretariaat werk. Het idee is zelfs om dit nog verder op te gaan delen. De huidige secretaris doet ook de ledenadministratie, en dit kan ook anders. Het kan veel meer worden geautomatiseerd, zodat op het moment van verzenden van je inschrijfformulier, je meteen tekent voor een AVG en automatische incasso, waarvan je daarna meteen een bevestiging en een welkom via de mail ontvangt. Dat scheelt een hoop aparte handelingen.”
Jarenlange bestuursfuncties
Nico wordt niet voor niets een “bestuurlijk mannetje” genoemd. Naast het voorzitterschap bij Westlandia 87 is hij onder andere penningmeester van Sportcentrum Maasdijk, Gezondheidscentrum Maasdijk, en van de afdeling wedstrijdzwemmen van Zwemvereniging Westland. In de periode van 1981 tot 2025 vervulde hij bij laatstgenoemde vereniging de functies van voorzitter afdeling wedstrijdzwemmen, algemeen voorzitter en penningmeester. Tot eind 2025 was hij penningmeester van Klein Dierenverblijf Maasdijk, en ook is hij vijftien jaar voorzitter geweest van Muziekvereniging EMM Maasdijk.
Mauricio de Kok
Mauricio de Kok (40) heeft een leuke baan als tolk Nederlandse gebarentaal en is directeur van de musicalschool Musical Express. Hij werkt als tolk veel met mensen in de GZ en GGZ, maar kan in deze vertaalfunctie niet de empathie kwijt die hij voor hen voelt. Iets dat hij als mensen-mens soms moeilijk begon te vinden. De oplossing hiervoor lag in een beroep in de zorg, maar een zorgopleiding volgen naast zijn werk vond hij tijd technisch onhandig. Een vrijwillige zorgfunctie echter, zag hij wel voor zich. Zijn man Joost, huisarts in Rotterdam Kralingen en kaderarts palliatieve zorg bij de stichting PaTz, had het thuis vaak over zaken als een hospice. De vraag rees al snel of zorgvrijwilliger in een hospice niet wat zou zijn voor Mauricio. “Ik schreef een brief naar Beukenrode in ’s-Gravenzande, ging op gesprek en ben niet meer weggegaan.”
Lees het verhaal