Marco arensman
Marco zet zich al ruim twee decennia in voor Honselse feestweek: “Geweldig, zoveel positiviteit in het dorp!”
Lang geleden wilden twee vrienden Honselersdijk beter op de kaart zetten. De doelstelling: “Een beter dorp begint bij jezelf” is inmiddels ruimschoots gehaald volgens één van de drie. Want ras-Honselersdijker Marco Arensman kan weer terugkijken op een geslaagde feestweek in zijn dorp. Hiervoor zet hij zich al zo’n 25 jaar met veel plezier in.
Zo lang geleden is het ook, dat er in het dorp een grimmige sfeer hing, weet hij nog. “Er werd veel gevochten aan de Dijkweg, en er vonden veel inbraken plaats. Het dorp had zo’n imago, dat als je tegen iemand zei dat je uit Honselersdijk kwam, je werd uitgelachen. Mijn maat Erik Sosef en ik wilden niet dat het dorp verder werd meegesleept in deze grimmigheid. Er moest iets gebeuren om Honselersdijk in een beter daglicht te zetten vonden we. Toevallig kenden we Kees Vollebregt en Dirk van Staalduinen, die toen de wielerronde organiseerden, die vastliep in de programmering. Zij hadden inmiddels al een respectabele leeftijd bereikt, en stonden open voor opvolging. Dirks zoon Jan had een zelfde doelstelling als ons en we gingen hierover in gesprek met elkaar. Als een deurtje opengaat, en dan komen de mogelijkheden vanzelf binnen.”
Wederopstanding
De drie jonge mannen hadden frisse ideeën en al een groep vrijwilligers beschikbaar. “Op deze groep kan ik trouwens nu nog steeds een beroep doen voor de feestweek, dus ik ben niet de enige die al zo lang meeloopt in het verhaal”, aldus Marco. De wielerronde werd verhuisd naar de locatie waar hij nu nog steeds plaatsvindt, en er kwam een feesttent bij. Er werden samenwerkingen aangegaan met de gemeente, scholen, Vitis Welzijn, de voetbal- en tennisclub, kerkgemeenschap en de stichting Vakantiespelen. Het vrijwilligers aantal groeide uit naar het huidige van 120. Een positief Honselersdijk gevoel was een feit.
Met z’n allen
Ook de communicatie werd opener, aldus Marco. “Vroeger was er negativiteit en kon er niks. Wij kunnen organisatorische missers maken, maar dan komen bewoners en publiek naar ons toe om erover te praten en mee te denken om tot iets te komen en het voor alle partijen beter te maken. Iedereen is daar zo goed en open in, dat is gewoon leuk! Door Kees en Dirk hebben we geleerd: vasthouden aan eigen ideeën werkt niet. De jeugd heeft zulke goede ideeën en is er zo goed in om dingen op een andere manier in te vullen, dat het een leuke interactie wordt. We omarmen nieuwe ideeën, al moeten we ook wel eens “nee” verkopen omdat het programma best wel vol zit. Zo konden we een nieuwe activiteit dit jaar, de drive in bioscoop, alleen op zondag programmeren. We zijn in overleg gegaan met gemeente en veiligheidsdiensten, en de buurt heeft medewerking gegeven door parkeerplaatsen vrij te houden. Dit alles resulteerde in een perfecte dag. Zo maak je met z’n allen wat leuks, en aan dit feestgedruis mag ik ook nog steeds meedoen dankzij mijn historie met de wielerronde uit “het vroegere”!”
Vrij nemen
Marco houdt zich inmiddels met veel verschillende zaken bezig binnen de Honselse feestweek. Als bestuurslid heeft hij sowieso een overkoepelende functie. Verder richt hij zich op het aansluiten en de juiste opbouw van events, en aansturing van vrijwilligers. Hij gaat mee naar gesprekken bij de gemeente, is vliegende keep bij de inzet bij events en houdt zich ook nog bezig met de pubquiz. “Iedere vrijwilliger geeft zijn eigen invulling aan zijn taak en is op zijn of haar eigen manier inzetbaar”, zo zegt hij. “Ik neem er tweeënhalve dag vrij voor van mijn werk, maar er zijn er ook bij die een hele week nemen, of een dag. Vaak merk je wel dat zo’n tachtig procent van de mensen die aanvankelijk een dag in de week komen, de volgende editie terugkomt voor een langere periode.”
Niet als werk
Kortom: de Honselse feestweek is als een goed geolied bedrijf geworden. Maar de 120 vrijwilligers moeten dit niet als werk gaan zien, aldus Marco. “Het is wel de bedoeling dat de mensen heel blijven, ze hebben allemaal een privé leven tenslotte. Bij mij is het zo dat mijn vrouw en kinderen me die week echt moeten komen opzoeken, en vrijwilliger worden, anders zien ze me een hele week niet, haha.”
Echt moe
Afgelopen week ging het er niet alleen figuurlijk heet aan toe tijdens de activiteiten. De temperatuur steeg letterlijk naar 36 graden, waardoor bijvoorbeeld het Fitcamp werd afgelast. Vanwege onweer werd de visclinic verplaatst naar later in de zomervakantie. Hitte- en andere noodzakelijke veiligheidsprotocollen liggen allemaal klaar op de plank, aldus Marco, die bij het opruimen aan het eind van de week altijd weer een voldaan gevoel heeft. “Geweldig, zoveel positiviteit in het dorp, ik heb nu alweer zin in volgend jaar! En dat zegt genoeg, want ik was echt moe kan ik je zeggen!”
Jos van Scheijndel
Jos van scheijndel Jos maakt bermen, sloten en stranden vrij van vuil: “Mentaliteitsverandering nodig”Op 1 januari 2022 deed Jos van Scheijndel (bijna 71) mee aan de Westlandse Nieuwjaarsduik. Daar sloot hij zich aan bij een groepje “plonzers”, en dit zou grote gevolgen hebben voor niet alleen de lichamelijke conditie van de pensionado. Het zette de toon voor wat hij nu alweer zo’n drie jaar doet: met een prikker de bermen en sloten langs de Zwartendijk, het strand bij Ter Heijde en de Zandmotor vrij maken van zwerfvuil. Jos, die actief bezig is om fit te blijven, weet nog goed hoe het allemaal begon. “Na de Nieuwjaarsduik liep ik regelmatig langs de Zwartendijk naar het strand voor mijn plons. Ik bemerkte al dat er veel troep in de berm lag, en op een winderige winterdag zag ik het vuil zo de sloot in waaien.”Jos schrok van de hoeveelheid en besloot actie te ondernemen. Hij stapte naar de gemeente voor informatie, en kwam er vandaan met zakken, houders en een grijper om het vuil te lijf te gaan. “Ik start vanaf mijn appartement aan het Schiereiland en loop dan zo’n twee keer per week met de grijper naar Ter Heijde heen en terug, met op zondagmorgen een plons tussendoor. Het vuil gooi ik onderweg in containers van bedrijven. Groot afval meld ik in de BuitenBeter app, zodat de gemeente het kan komen ophalen. Peuken verzamel ik en na een maand of drie heb ik een zak vol. Ik gebruik ook wel eens de papieren zakjes in de rekken die bij de strandopgangen staan, en ook zeer geschikt zijn om kleine (plastic) deeltjes in te verzamelen. Onderweg heb ik vaak aanspraak. Mensen waarderen wat je doet en dat doet mij weer goed. Aanvankelijk vroeg ik me wel eens af waar ik aan begonnen was, na een hele middag. Maar het verontrust me dat er zoveel vuil is. De grootste vervuiler van het slootwater bijvoorbeeld, is de sigarettenpeuk, door de kunststofdeeltjes die hier in zitten. Als ik zie dat iemand zijn peuk uit zijn auto raampje gooit, zeg ik tegen diegene dat hij dat beter niet kan doen. Ik adviseer hem dan bijvoorbeeld een blikje van 15 cent in de auto te zetten, waar de peuk in kan worden gedaan. Het is vaak de manier waarop je iets brengt.”BewustwordingEen mentaliteitsverandering, daar pleit Jos voor. “Want ondanks alle inspanningen van gemeente en andere initiatiefnemers, wordt het niet beter. Mensen moeten zich er zelf van bewust zijn wat ze doen en wat daaraan moet veranderen. Neem bijvoorbeeld de speciale peuken bak bij de strandopgang Ter Heijde. Die is altijd leeg, terwijl de peuken ernaast liggen. Bekeuringen uitdelen is niet te doen, mensen moeten zelf zo verstandig zijn. Maar in het bewust maken gaan een hoop tijd en kosten zitten.”Wie zich daardoor niet laat afschrikken, is Bianca Tiegelaar. Met haar groepje BieKlien verzorgt de “Schoonmoeder van Westland” schoonmaak- en jutacties op bijvoorbeeld de Zandmotor. Ook Jos heeft zich hierbij aangesloten. “De Zandmotor wordt niet automatisch schoongemaakt in verband met de daar aanwezige plantjes en vogels. Wij doen dit met inachtneming van de delicate natuur. Als er zeldzame vogels broeden, zet de natuurvereniging soms alles af. Ik vind het geweldig hoe mensen bezig zijn met ons mooie kustgebied. Bij dit soort dingen stond ik in mijn werkzame leven nooit stil.”Kunst met peukenOok verzorgt Bianca workshops en projecten op scholen, als introductie hoe om te gaan met afval. Zo weet ze vuil ook om te zetten naar kunst, door er met schoolkinderen kunstwerken van te maken. En verzamelde sigarettenpeuken gaan bijvoorbeeld naar een Utrechtse kunstenaar, die er ten behoeve van het gemeentehuis kunst van heeft gemaakt in de vorm van een bos. Door het op te ruimen en hergebruiken, laat ze zien dat afval geen negatieve klank hoeft te hebben. Ze wil mensen dan ook enthousiasmeren om mee te helpen opruimen op de Zandmotor. “Dat is echt nodig als je ziet wat daar soms achtergelaten wordt”, hint Jos naar een gedumpte barbecue! In het gemeentenieuws in deze krant, staat aangegeven wanneer de schoonmaak bij de Zandmotor is. “Het is een kwestie van aanmelden en komen. Bianca zorgt voor de spullen”, aldus Jos, die onlangs nog een legoblokje vond, afkomstig van de vijf jaar geleden afgeslagen zeecontainer vol lego bij de Ierse kust. Alles zienHij is in ieder geval aangestoken door het schoonmaak virus, wat ook wel weer eens “negatief” kan uitpakken, aldus zijn vrouw Marjo. “Het gevaar is dat hij alles ziet. Als we met vakantie zijn bijvoorbeeld, zie ik de blauwe lucht, en hij een stoel in de sloot. Ik kijk af en toe nog ergens anders heen, hij ziet alleen maar vuil!” Jos zet meteen haar woorden kracht bij. “Over een week of twee ga ik de strandzesdaagse lopen, en dan ruim ik natuurlijk ook een beetje vuil op!”
Lees het verhaal