Kevin Klinkspoor

Kevin Klinkspoor (21) hoorde tweeëneenhalf jaar geleden bij de eerste lichting van de Vrijwillige Trainees van Vitis Welzijn. De ervaring beviel hem erg goed en nu is hij zelf coach van de jongeren die het Vrijwillig Traineeship volgen. “Het voelt niet alsof je iets levensveranderend aan het doen bent, maar ik denk dat het voor sommige jongeren toch best zo is geweest.”

Linda van der Klooster

Kevin heeft veel verschillende activiteiten in zijn weekrooster. “Ik ben tweedejaarsstudent politicologie aan de Universiteit Leiden en twee dagen per week werk ik als onderwijsassistent op ISW Hoogeland. Daarnaast zit ik in de ledenraad bij de Rabobank Westland, ben ik voorzitter van de provinciale afdeling van de CDA-jongeren, ben ik actief in de lokale afdeling van CDA Westland en houd ik me bij de WOS bezig met de afstemming van de programmering op jongeren. En ik begeleid ook de jongeren van het Vrijwillig Traineeship bij hun eerste stappen richting vrijwilligerswerk.”

De interesse in zijn omgeving begon voor Kevin vooral tijdens zijn eigen Vrijwillig Traineeship. “Dat deed ik alweer tweeëneenhalf jaar geleden. Ik had een tussenjaar na het afronden van het vwo  en het na vijf weken stoppen van een studie die niet paste. Mijn oom werkt als sociaal makelaar bij Vitis Welzijn en vertelde over het Vrijwillig Traineeship. Ik gaf me op en toen zat ik in de eerste lichting.”

In het Vrijwillig Traineeship doe je als jongere (16-27 jaar) in een half jaar tijd vrijwilligerswerk bij verschillende maatschappelijke organisaties. Kevin vond het een mooie ervaring. “Ik heb prachtige dingen gedaan”, vertelt hij. “Eerst heb ik twee maanden rondgelopen bij een woongroep op het Westerhonk. Dat vond ik in het begin best eng. Ik kende de doelgroep, mensen met een verstandelijk beperking, nog niet en ik wist niet wat ik kon verwachten. Maar al na een keer was de spanning weg. We keken samen GTST en dansten op muziek. Ik heb het naar mijn zin gehad.”

Daarna liep Kevin twee maanden mee bij Vitis Welzijn zelf. “Ik hielp mee in de buurtrestaurants Bij Mekaar, een maandelijks iets, waar mensen voor een klein bedrag kunnen mee-eten. Zo ontmoeten ze hun buurtgenoten. Ik heb daar zelf meegeholpen in de keuken en ik knoopte gesprekken aan met bezoekers.”

Ook reed Kevin mee op de Plusbus. “Op een dag hadden we een oudere dame opgehaald. Die zat naast me. Ineens vroeg ze: “Ben jij toevallig een Klinkspoor?” Ik moest dat even op me inwerken en vroeg hoezo. Toen zei ze dat ik op mijn opa en zijn tweelingbroer lijk, waar ze in de buurt mee is opgegroeid. Dat waren best boefjes, vertelde ze. Dat is toch mooi om mee te maken!”

In die tijd, iets meer dan twee jaar geleden, werd Kevin ook voorzitter van de jongerenraad Westland. “Dat in combinatie met het traineeship heeft bij mij een soort oogkleppen verwijderd. Daarvoor was ik gewoon die vwo-leerling. Ik wist niet wat er in de regio gebeurde. Nu zag ik dat voor het eerst. Het wakkerde mijn nieuwgierigheid aan naar wat er hier voor goeds wordt gedaan.”

Kevin begeleidt nu zelf drie tot vier jongeren per lichting van zes maanden. “Daar ben ik een half jaar na mijn traineeship mee begonnen. Mijn derde lichting is inmiddels aan de slag gegaan, de zesde in totaal.”

Door de toevoeging van de jongerencoaches aan het programma van het Vrijwillig Traineeship, hebben de deelnemers een leeftijdgenoot om mee te praten. “Dat hadden wij in mijn tijd nog niet. Toen waren er alleen coördinatoren. Ik heb het niet zozeer gemist, maar ik weet wel dat anderen dat misten. Dat kwam uit de evaluaties en zo zijn de jongerencoaches begonnen.”

De jongeren doen om verschillende redenen mee aan het programma. “Ik heb trainees gehad die willen ontdekken wat er in de regio te doen is, trainees die sociale vaardigheden wilden ontwikkelen en trainees die in een tussenjaar zaten en zo wilden ontdekken wat ze willen. Geen deelnemer is hetzelfde en dat maakt het leuk om te doen. Ik heb jongeren begeleid die je door het traineeship zag opbloeien en meer zag durven. Het voelt niet alsof je iets levensveranderend aan het doen bent, maar ik denk dat het voor sommige jongeren toch best zo is geweest. Het is voor een deel interessant omdat je mensen op weg helpt en daar waardering voor krijgt, maar het is ook gewoon iets waar je energie van krijgt.”