jaap helleman
Jaap maakt al dertig jaar een succes van het klaverjassen: “Het zit gewoon in je denk ik”
Toen Jaap Helleman in de VUT ging, dacht zijn vrouw dat ze hem hele dagen over de vloer zou hebben. Het tegendeel was waar. Binnen een week werd Jaap benaderd door twee mensen die in ontmoetingsruimte De Lessenaar de wekelijkse klaverjasmiddag coördineerden. Omdat ze al op leeftijd waren, wilden ze ermee stoppen. Of Jaap, die er al hielp met het klaarmaken van de kaarten, het stokje van hen wilde overnemen? Dat was niet aan dovemans oren gezegd. Inmiddels zorgt Jaap er al dertig jaar voor dat de klaverjas dinsdagmiddag een succes is.
Sinds elf jaar vindt de activiteit van Vitis Welzijn nu plaats in wijkcentrum De Kastanjehof. Dit van oudsher dorpshuis heeft de vader van Jaap nog mede helpen oprichten. Deze zat ook bij het Oranjecomité, wat goed de gemeenschapszin in huize Helleman aangeeft. Jaap is dan ook een “Heulenaar” in hart en nieren. “We gingen 57 jaar geleden in Wateringen wonen, maar hij blijft verbonden aan Kwintsheul”, aldus zijn vrouw. “Als er vroeger iets was met de fietsen van de kinderen, dan moesten ze die bij fietsenmaker Boutkan laten repareren bijvoorbeeld!”
Sponsoring Heulse middenstand
En voor wat hoort wat, want diezelfde Boutkan stelt mooie fietstassen beschikbaar voor de jaarlijkse kerst klaverjasdrive, die Jaap ook coördineert op de dinsdag voor kerst. “Dit is een leuke feestdag voor iedereen die meedoet aan de wekelijkse klaverjasmiddag met afsluitende loterij. Iedere maandag ga ik de etensprijzen inkopen voor de loterij. Dit doe ik eerst uit eigen zak, en dan maar hopen dat ik het door de loterij weer terugkrijg, haha. Wat er daarna nog overblijft, spaar ik wekelijks op om de mooie prijzen en de lunch voor de kerstdrive van te bekostigen. Hierbij word ik ook gesponsord door middenstanders uit Kwintsheul, die me allemaal kennen. Naast fietsenmaker Boutkan zijn dit bijvoorbeeld Visboer De Jager, Verkade en de loodgieter. Enthoven stelt altijd mooie planten beschikbaar, evenals een vriend van één van onze zoons, die orchideeën tuinder is. Er is altijd een prijzentafel van heb-ik-jou-daar en de mensen gaan altijd met een volle tas naar huis!”
Vredig gevoel
Dertig jaar vrijwilliger zijn bij dezelfde activiteit, hoe doe je dat? Het geheim van de smid weet Jaap eigenlijk niet. “Het zit gewoon in je denk ik. Ik zie dat de mensen het prachtig vinden en dat geeft mij weer een voldaan en vredig gevoel. Iedereen kan meedoen, als ze maar gezellig blijven. Het moet tenslotte een plezier zijn. Ik ben ook de enige die het hele jaar doorgaat, op verzoek van de deelnemers. In het voorjaar ga ik altijd met vakantie. Gelukkig doe ik het samen met Theo Wouters - met wie ik prima samenwerk- , en dan zorgt hij dat de continuïteit erin blijft.”
Voor 1000 jaar
De klaverjasmiddag in De Kastanjehof is voor iedere leeftijd, maar de tachtigers en soms negentigers zijn er goed vertegenwoordigd. “Ik heb wel eens geteld en dan zat er voor 1000 jaar in de zaal”, aldus Jaap. Dit houdt onherroepelijk ook in, dat hij wel eens afscheid van bepaalde mensen moet nemen. “Als er iemand is overleden, houd ik voordat we gaan kaarten altijd even een praatje om diegene te herdenken. Dan is het echt muisstil.” Jaap zelf behoort ook tot de tachtigers. “Ik ben in oktober 86 geworden. Ik kan zeker nog wel een jaar door met het klaverjassen, zo lang ik er nog heen kan fietsen. Zo lang het gaat, gaat het. Ik hoop alleen dat het succes van de klaverjasclub niet ophoudt als ik er op een gegeven moment mee zou stoppen.”
Lintje
Deze jaren van succes pakken ze hem en de trouwe klaverjassers in ieder geval niet meer af. Jaap heeft zelfs een lintje gekregen voor zijn vrijwilligerswerk voor Vitis Welzijn, en voor voetbalclub VELO. “Daar heb ik tien jaar kleedkamers schoongemaakt. Dan ging ik er ’s morgens om 5 uur heen, zodat alles schoon was als om 8 uur de eerste kinderen zich kwamen omkleden. Momenteel sta ik samen met mijn vrouw één keer in de veertien dagen van 11 tot 14.30 uur bij VELO in de keuken. Zij staat dan aan de frituur en ik sta wel eens honderd tosti’s klaar te maken. En we stonden er ook een tijd op donderdagavond als er training was. Dan werd het wel eens 1 uur ’s nachts!”
Blij naar huis
Dat loopt gelukkig op de klaverjas dinsdagmiddag in De Kastanjehof wel los. Deze duurt van 13.30 tot 17 uur. Maar of het nou vroeg of laat wordt, één ding is voor Jaap eigenlijk maar belangrijk. “Dat we allemaal weer blij naar huis gaan!”
Désirée Buhler
Désirée Buhler Désirée is voorzitter van De Zonnebloem: “Ik ben opgegroeid met vrijwilligerswerk”Als kind liep Désirée Buhler eens spontaan binnen bij een mevrouw, die in een rolstoel bij het raam zat en waar ze iedere dag naar zwaaide als ze er langs kwam op weg naar school. Totdat de mevrouw overleed, is ze haar blijven bezoeken. Sinds twee jaar is ze voorzitter van De Zonnebloem afdeling Naaldwijk-Maasdijk en zet ze zich, nu als bestuurder, wederom in voor aandacht aan mensen met een fysieke beperking door ziekte of leeftijd. “Het is altijd in mij geweest”. Zusters Franciscanessen“Toen ik twee dagen minder ben gaan werken, heb ik besloten dat ik die dagen aan vrijwilligerswerk wilde besteden. Ik vind het geweldig. Ik ben denk ik wel een mensen-mens”, aldus Désirée. Ze zet zich graag in voor haar medemens, ook op haar werk als pastor in een klooster voor Zusters Franciscanessen. “De jongste zuster daar is 82, de oudste 103!”Toen Désirée interesse toonde in een vacature van voorzitter van De Zonnebloem Naaldwijk-Maasdijk, liet de secretaris er volgens haar geen gras over groeien. “Zij hing dezelfde avond nog aan de telefoon.” Met 90 vrijwilligers en 150 deelnemers, gasten genoemd, is de afdeling Naaldwijk-Maasdijk de grootste in het Westland. “En ook de gezelligste!”, aldus de voorzitter. “We hebben een ontzettend leuk bestuur en groep vrijwilligers, en doen het met elkaar.”Nieuwe vrijwilligers welkomDésirée zit bestuurs- en vrijwilligersvergaderingen voor, woont de jaarlijkse activiteiten in de Binnenhof en aan de Anjerlaan bij, vertegenwoordigt De Zonnebloem naar buiten toe, en bezoekt nieuwe vrijwilligers. “Deze kunnen we altijd gebruiken. 90 Vrijwilligers op 150 gasten is eigenlijk te weinig. We hebben nu een lijstje van gasten die nog niet zijn gekoppeld aan een vrijwilliger. Nieuwe vrijwilligers zijn dus zeer welkom. Dit jaar komt een jonge dame voor haar zorgopleiding bij ons een maatschappelijke stage doen. Zo proberen we ook jonge mensen aan ons te binden.”Zeker nu de tendens is ingezet, dat activiteiten gasten individuele aandacht door een één op één bezoek steeds meer gaan waarderen. “Het contact gaat dan toch wat dieper dan in een groep. Sommige mensen raken door ouderdom en/of een fysieke handicap steeds meer aan huis gebonden en vinden het zo fijn als er iemand langskomt.”Spontaan gebaarZoals die keer dat een vrijwilliger haar gast een spontaan bezoek bracht op Koningsdag. “Ik hoorde daarvan nadat ik -zoals ik dat standaard doe- de vrijwilligersvergadering opende met: “Wie heeft er een leuke ontmoeting gehad of iets leuks gedaan met een gast?” Ze vertelde dat ze bij de bakker in de rij stond voor oranje tompouces en dacht: “Ik koop er vier in plaats van twee!” Ze heeft toen spontaan een tompouce bij een gast gebracht! Wat is er mooier dan zo’n onverwacht bezoekje krijgen als je voor de tv zit?”Maar ook voor de vrijwilligers is er aandacht. Middels bijeenkomsten en cursussen in bijvoorbeeld het voeren van een goed gesprek, wat is vertrouwelijkheid en omgaan met rouw. En door ontmoeting van de vrijwilligers onderling aan het einde van de vergaderingen. Kleine dingen groot plezierNaast de bezoeken en activiteiten als muziek- en spelletjesmiddagen, kerstvieringen, cabaret of een tochtje met de Strandrups, is er ook een nieuw project: “Individuele wensen”. Désirée: “Hiervoor proberen we mensen van buiten onze vrijwilligerskring te vinden, die het leuk vinden om één keer iets leuks met een gast te doen. Mensen, die toch iets willen doen voor een gast van De Zonnebloem, maar niet zoveel tijd hebben, kunnen zo toch hun steentje bijdragen. Zo heeft iemand eens meerdere gasten, die graag eens door het Westland wilden varen, meegenomen in zijn sloep. En ik zelf heb iemand meegenomen naar een concert van Musica en de Marinierskapel. Het zijn soms kleine dingen waar je iemand zo’n groot plezier mee doet!”Uurtje in je buurtjeZoals overal geldt, geldt ook bij De Zonnebloem dat activiteiten geld kosten. Deze worden bekostigd van loterijgelden uit huis-aan-huis lotenverkopen of deelname aan bijvoorbeeld Rabo ClubSupport. Ook vindt sponsoring plaats door Westlandse bedrijven, die bijvoorbeeld ook plantjes beschikbaar stellen. Wie goed doet, goed ontmoet dus!Désirée beaamt dit alleen maar. “Iemand zei eens: “Als iedereen een uurtje in zijn buurtje doet, wordt het steeds mooier!”
Lees het verhaal