"Ik zou mijn bed daar kunnen neerzetten"

Henk Trompetter (75) geeft rondleidingen aan kinderen en volwassenen in het Staelduinse Bos en organiseert tentoonstellingen en evenementen in D’Oude Koestal. In zijn werkzame leven zat hij altijd binnen, maar hij houdt van het bos. “Het is gewoon leuk om met kinderen het bos in te gaan en je kennis over te dragen.”

Linda van der Klooster

Henk Trompetter geeft rondleidingen in het Staelduinse Bos, die hij ook helpt organiseren. Zo zijn er excursies voor basisschoolklassen in de groepen 3 en 4. “Een jaar of zes geleden was er een vraag vanuit de Gemeente Westland of wij die wilden ontwikkelen”, vertelt hij. “Dat was in het kader van WNME, Westlandse Natuur en Milieu Educatie. Met een paar andere vrijwilligers ontwikkelde ik een plan. We werken samen met Het Zuid-Hollands Landschap, eigenaar van het Staelduinse Bos en de boswachter.”

De vrijwilligers begonnen met één route, met vragen en opdrachten en een plattegrond voor de rondleiders. Inmiddels zijn er twee routes. “Ik ben degene die de organisatie van de excursies doet, de coördinatie in de praktijk. Iemand anders heeft de contacten met de scholen.”

Er zijn excursies in de herfst en in de lente. “Met een gids, waar ik er een van ben, ontdekken de kinderen de natuur op een speelse manier. Dat is nu even harstikke druk. Deze herfst zijn er 14 excursies. Ik ken de routes inmiddels uit mijn hoofd. Zo’n wandeling duurt ongeveer anderhalf uur en begint en eindigt in D’Oude Koestal. Laatst hadden we een groep 5 en 6. Die waren ook erg enthousiast en betrokken.”

Het gaat om kinderen van 6 à 7 jaar. “Een van de opdrachten is kijken of ze kunnen rekenen”, vertelt Henk lachend. “We meten de omtrek van de oudste en dikste boom van het bos met touwtjes van 50 centimeter. Die boom is 3 meter 70 in omtrek. Dat is dus zeven touwtjes. Zo komen ze achter de dikte. Of we meten de hoogte van een omgevallen boom met stappen van een meter. Van tevoren raden ze de hoogte. Soms hoor je dan ‘1000 meter’.”

In het bos zijn bunkers en daar zitten vleermuizen in. “Als we langs een bunker komen leg ik uit dat ze overdag slapen. Dan vraag ik: ‘vind jij het leuk om ’s nachts wakker gemaakt te worden?’ Natuurlijk niet! Dan lopen de kinderen een paar honderd meter op hun tenen en zeggen ze geen woord om de dieren niet te storen. Dat is me tot nu toe altijd gelukt.”

D’Oude Koestal is in het weekend open. Henk zit ook in de inrichting- en tentoonstellingscommissie. “Foto’s uitzoeken, teksten schrijven. Eigenlijk ben ik overal inzetbaar. Ik zou mijn bed daar kunnen neerzetten, want ik doe nog meer. Zo heb ik maandelijks baliedienst en doe ik ook altijd de Paaspeurtocht. Hopelijk dit voorjaar weer.”

Er zijn er vier tentoonstellingen per jaar. “Vaste exposities en een kinderhoekje met een thema per seizoen. In december komt er een nieuwe tentoonstelling, met schilderijen, onder andere van mijzelf. Dat is anders dan anders. We moesten ons houden aan de coronaregels voor musea en toen zei ik: zullen we dan even een museum worden.”

Komende zomer viert de vereniging Vrienden van het Staelduinse Bos het 50-jarig jubileum, een jaar later door corona. “Ook daar komt een tentoonstelling van. Mensen mogen herinneringen, foto’s en voorwerpen brengen.”

Waarom het Staelduinse Bos? “Ik ging met pensioen en ik dacht: ik moet wat gaan doen. Toen heb ik op de vrijwilligerssite van Vitis Welzijn gekeken. Ik zag een functie als rondleider van volwassenen, voor Vrienden van het Staelduinse Bos. Ik heb wel wat met de natuur en heb er verstand van, dus ik wil wel wat betekenen voor mensen die er meer over willen weten. Daarom dacht ik dat het wat voor mij zou zijn.”

Henk houdt van het bos. “Met het gezin deden wij in de vakanties vaak mee aan de Landgoedkampen van de ANWB. In mijn werkzame leven heb ik onder meer gewerkt als bouwkundige, leraar wis-en natuurkunde, en diverse administratieve en managementfuncties. Helemaal niks met natuur dus. Die natuurkampen waren de tegenhanger. Opschonen van bos en hei, kamperen, kampvuurtjes stoken. Prachtig! Ik heb veel interesse in wat leeft en groeit en ons altijd weer boeit. Het is gewoon leuk om met kinderen het bos in te gaan en je kennis over te dragen. Ook met volwassenen trouwens, die dan zeggen dat ze met mij op paadjes zijn geweest waar ze nooit eerder waren. Of al 20 keer ergens langs waren gelopen en nu voor het eerst zagen wat ze nooit eerder gezien hadden.”

Inzet: Ook de vrijwilligersfunctie vinden die je op het lijf geschreven is? Kijk op www.westlandvoorelkaar.nl. Voor helpen in het bos: hetstaelduinsebos.nl

Foto: Henk Trompetter voor D’Oude Koestal – Charles Jungschlager