Lisette luncht met bewoners De Iris: “Heb tijd om te luisteren en te reageren”

Sinds april vorig jaar is Lisette Keijzer (43) als vrijwilliger verbonden aan Middin De Iris. Iedere woensdag dekt zij de tafel voor zo’n tien bewoners, zodat die gezellig kunnen lunchen onder het genot van een praatje.” Ik heb de tijd om erbij te zitten, hen zo nodig te helpen met hun brood, naar hen te luisteren en te reageren.”

Lisette weet nog goed hoe en waarom het allemaal is begonnen. “Ik was al kerk- en zwemmaatje op Het Westerhonk. Doordat er aanvankelijk sprake van was dat het zwembad daar dicht zou gaan, besloot ik ander vrijwilligerswerk te gaan zoeken. Hoewel ik het daar erg naar mijn zin had, wilde ik  eens kijken wat er buiten Het Westerhonk te doen was en bedacht me dat ik wel eens van de vrijwilligersmarkt van Vitis had gehoord. Dit zei ik tegen mijn moeder, waarop zij antwoordde: “Die komt wel een keer in de krant te staan.” En een week later stond hij erin! Dat moest dus gewoon zo zijn!”

Gezellig lunchen aan tafel
Bij haar bezoek aan de vrijwilligersmarkt In De Tuinen trof Lisette een enthousiaste Wil van den Oever van Middin, die een hele duidelijke missie had: vrijwilligers werven. Ondanks dat de dierenopvang en Werkpalet Naaldwijk ook haar interesse hadden, trok ze toch richting de zorg bij Middin. Nadat ze haar contactgegevens had achtergelaten, belde Wil twee weken later of ze nog interesse had. “Dat had ik zeker”, aldus Lisette. ”We bespraken wat ik precies zocht: iets extra’s kunnen doen voor mensen. Ik had namelijk door mijn maatjes werk op Het Westerhonk al gemerkt dat je daarmee echt het verschil maakt omdat daar haast geen mensen beschikbaar voor zijn. Ik ben hier meteen een lunch gaan meedraaien en niet meer weggegaan!”

Door gezellig de tafel te dekken, voorkomt Lisette dat bewoners even gauw hun brood klaarmaken aan de bar. “Nu hebben we tijd om met elkaar te gaan zitten en met elkaar te kletsen. De bewoners hier zijn overwegend vrij zelfstandig, in tegenstelling tot Het Westerhonk waar ik hen met alles moet helpen.”

Taartje eten met Leo
Na de lunch ging Lisette aanvankelijk met bewoners individueel naar de markt of een ijsje eten. Tot Leo van der Pot erbij kwam. “Ik ging vanaf toen vast met Leo na de lunch naar het dorp. Er was meteen een soort wisselwerking tussen ons. We begonnen met een taartje eten bij Appie of Mirell, maar vooral bij Mirell was het voor ons beiden te druk. Toen zijn we bij Bakker Vd. Berg beland, waar je achter in de winkel kunt zitten en waar eigenlijk altijd wel plek is. Inmiddels heeft Leo het hele assortiment aan gebak daar gehad. En komt hij ook uit zichzelf met andere dingen, zoals een patatje of hamburger eten, of een saucijzenbroodje bij de Hema. Hij leert mij steeds beter kennen en gaat ook steeds meer uit zichzelf dingen vertellen. Over het algemeen praat hij niet zoveel, maar voor zijn doen nu wel. Hij maakt ook grapjes, waar hij dan zelf hard om moet lachen. Bij Middin zeggen ze dat hij helemaal vertrouwd is met mij. Dat vind ik leuk om te horen! Ik weet niet waar die aantrekkingskracht precies vandaan komt, Leo voelt gewoon dat het ok is. Ik luister altijd en reageer altijd, ik heb aandacht voor hem. Ik doe iets extra’s voor hem en vind het leuk dat hij deze inspanning in de gaten heeft. Ik ga dan ook altijd met een heel voldaan gevoel weer naar huis. Ik ben er niet zo lang, maar wat ik doe is echt een extra toevoeging!”

Ook andere uitjes
Uiteindelijk is Lisette ook nog steeds iedere maandag zwemmaatje op Het Westerhonk. “Want het zwembad is nu al twee jaar langer open dan de bedoeling was”, lacht ze. Verder gaat ze een keer per maand met de bewoners naar een kerkdienst, de zogenaamde Westlanddienst. “Dit is een op de bewoners van Het Westerhonk gerichte kerkdienst met aangepaste preek en liedjes in telkens een andere kern in het Westland. We halen de bewoners op met twee rolstoelbusjes en een grote bus voor degenen die zelf lopen. Op het Westerhonk ga ik ook mee met andere uitjes, en ben bij De Iris hier ook voor gevraagd. Zo hebben we een keer in het Ockenburgse Bos het kabouter pad gelopen, en gaan we naar het Varend Corso.”

Zoveel voldoening
Lisettes toekomstdoel is dan ook haar vrijwilligerswerk uitbreiden, of weer een paar uurtjes in de gehandicaptenzorg werken, zoals ze ooit deed. “De tijd zal het leren. In ieder geval ben ik voor nu heel dankbaar dat ik dit mag doen. Tijd hebben voor elkaar, even met de mensen zitten en naar hun verhalen luisteren. Hier haal ik zoveel voldoening uit!” 

Woensdag 2 april as. is er in De Tuinen van 10.30 - 13:00 uur weer een vrijwilligersmarkt!