Hans staal | WNT Web

Hans is docent en penningmeester bij WNT Web: “Nu iets teruggeven van wat ik gekregen heb”

Hij is naar eigen zeggen een mooi voorbeeld van waar hoogleraar neuropsychologie Erik Scherder voor staat: je hersenen laten werken. Bezig blijven, of dat nu betaald is of vrijwillig. Dat is het devies van Hans Staal. Vrijwilligerswerk is daardoor een onderdeel van zijn leven geworden. “Het geeft me het gevoel dat ik nuttig ben voor de samenleving zonder dat het geld moet opleveren.” 

Hans (75) is bijna twee jaar penningmeester en ruim drie jaar gastdocent bij WNT Web. WNT biedt een platform voor scholen en kinderopvangorganisaties in Westland en Hoek van Holland op het vlak van natuur-, milieu- en techniekeducatie. Scholen die deelnemer zijn kunnen intekenen op de cursussen, waaraan ook organisaties van buiten het WNT Web deelnemen. Hans doceert leerlingen in elektrotechniek. “Ik maak hen vertrouwd met lampen en schakelingen aan de hand van een bord waarop ze hotelschakelingen kunnen maken. Met draden trekken en op de goede manier verbinden. Met de basisbegrippen van de elektrotechniek als een fitting en een kroonsteentje. Veel leerlingen weten niet wat een kroonsteentje is. En van degenen die het weten, zit de vader meestal in het vak. We werken met 24 Volt, om het veilig te houden!”

Hans zelf was in zijn jonge jeugd al geïnteresseerd in elektrotechniek. “Ik kreeg ooit van een oom die bij Philips werkte een bouwpakketje voor een radio. Elektrotechniek werd zelfs mijn keuze op de HTS, maar de hobby zat er altijd onder.”   

Ook ondersteunt hij lessen nieuwe technologie. Hierbij wordt gebruikt gemaakt van infrastructuur, lokaal en leerkracht van het ISW Hoge Woerd. “Deze lessen gaan bijvoorbeeld over robots, virtual reality, podcasts, laser branden, en foto’s maken in de groene ruimte. Dan maak je met elkaar een beetje gekkigheid met foto’s op een tropisch eiland bijvoorbeeld. Zo werkt dat met kinderen.”

Heel leven
Hans doet dit dan ook graag. “Ik ga altijd blij naar huis, het geeft me energie en houdt me onder de mensen. Ik vind het werken met kinderen ontzettend leuk. Zij hebben nog een heel leven voor zich, en als ik bijvoorbeeld naar mijn kleindochter kijk denk ik: “Zij gaat dit allemaal nog tegemoet”. Totdat zij naar school ging heb ik iedere maandag op haar gepast. Dat is goed geweest om een band op te bouwen. En het scheelt ook dat ik sinds zes jaar in Wateringen woon, zodat ik met mijn dochter ook meer contact heb gekregen. Dat was lastiger toen ik nog in Amersfoort woonde.”

De geboren en getogen Voorburger begon met vrijwilligerswerk als tiener. “Ik begon in de tijd dat de jongerenmissen in de katholieke kerk in opkomst waren. Die maakten de kerkgang voor jongeren bruisender. Ik kwam in de organisatie van die missen terecht, en werd na een jaar verantwoordelijk voor het gesproken woord. Toen ik 17/18 jaar was heb ik een keer voor een volle kerk een preek gehouden. Uiteindelijk hebben mensen als bisschop Gijssen ervoor gezorgd dat de jongerenmissen doodbloedden en kon ik me daarna qua sfeer niet meer vinden in de katholieke kerk.”

Enthousiasme
Daarna zat hij in Voorburg in het bestuur van de gymvereniging en in Zoetermeer in een tennisvereniging. Later in landelijke verenigingen en stichtingen. In het Westland startte hij al snel als penningmeester van de Seniorenraad. Via deze laatste vrijwilligersfunctie raakte hij in contact met WNT Web. “Ik stond met een stand van de Seniorenraad op de vrijwilligersmarkt van Vitis Welzijn, en maakte een rondje langs de rest van de kramen, waaronder die van WNT Web. Ik was nog niet eerder in mijn leven een club tegengekomen die zoveel enthousiasme uitstraalde, dus liet ik mijn contactgegevens achter. En zo is het gekomen!”

Teruggeven
Ook in zijn werkzame leven bekleedde Hans bestuurs- en ook managementfuncties. De promovendus in de biochemie/microbiologie die studeerde in Leiden, zag zichzelf wel werken op het grensvlak van wetenschap en organisatie. Bij Jansen ging hij zich bezighouden met klinisch geneesmiddelen onderzoek van de mens. “Ik was bezig als logistieke en inhoudelijke organisator, onder andere met het in goede banen leiden van het maken van protocollen, toestemmingen en het werven van artsen voor onderzoeken in ziekenhuizen. Daarna werkte ik bij de farmaceutische tak van Gist Brocades, die overgenomen werd door het Japanse Yamanouchi. Als verantwoordelijke voor klinisch onderzoek mocht ik het plan voor ons product in Japan gaan verdedigen en kreeg daar goedkeuring voor. Het programma heb ik het eerste jaar ten uitvoer gebracht. Daarna werd ik gevraagd de kwaliteitszorg voor Research & Development vorm te geven. In deze managementfunctie heb ik veel geleerd en na enige tijd was er het juiste moment om voor mezelf te beginnen. Daarnaast was ik enkele jaren voorzitter en secretaris van het bestuur van de beroepsvereniging. De bekendheid die ik opbouwde heeft me een groot netwerk opgeleverd. Nu ik gepensioneerd ben en alle tijd heb, kan ik iets teruggeven van alles wat ik gekregen heb!”