Esmee van marrewijk
Vitalis maatje esmee geeft kwetsbaar kind aandacht met leuke activiteiten
Het is niet voor ieder kind vanzelfsprekend dat het zich optimaal kan ontwikkelen in een stimulerende en ondersteunende omgeving. Door bijvoorbeeld psychische, financiële of sociale problemen van zijn ouders kan het door een tekort aan aandacht in een kwetsbare en risicovolle positie raken. De Stichting Vitalis heeft als doelstelling deze kinderen te begeleiden, om te voorkomen dat ze in een intensief jeugdhulpverleningstraject terecht komen. Al in 1978 was de instelling: Preventie Is Gewoon Geregeld Elkaar Meenemen, en werd de naam Piggelmee hieraan verbonden. De kabouter werd een professionele non-profitorganisatie, die ruim tweehonderd koppelingen tussen vrijwilligers en kinderen per jaar begeleidt. Inmiddels genoemd naar het bekend maatje Vitalis van Remi uit “Alleen op de wereld”. Met Vitalis Maatjes koppelt ze een vrijwilliger aan een kind tussen de 5 en 18 jaar, die aandacht aan het kind geeft door samen leuke dingen te doen. Zo’n maatje is Esmée van Marrewijk.
De 3e jaars HBO-studente Pedagogiek (22) maakte via school kennis met Vitalis Maatjes. “In het eerste jaar van mijn opleiding had ik dertig uur vrije keuze ruimte, die ik mocht gaan invullen bij Vitalis Maatjes. Ik ben hier in april 2024 mee begonnen en vindt het nog steeds heel erg leuk.”
Het maatje kan voor de koppeling aan een kind aan de casemanager voorkeuren aangeven, voor bijvoorbeeld jongen of meisje, of leeftijd. “Mij maakte het niets uit”, aldus Esmée. Ze begeleidt nu een 14-jarig meisje, en samen hebben ze al heel wat leuke dingen gedaan. Zo bezochten ze Drievliet, gingen ze bowlen en midgetgolfen, bakten ze een taart en maakten ze een strandwandeling met de hond. De ideeën komen van beide kanten, vertelt Esmée. “Zij geeft zelf aan wat haar leuk lijkt, en anders kom ik met een suggestie. We komen er altijd wel uit samen.” Tijdens de activiteiten zijn de gesprekken meestal vrij luchtig. “We hebben het niet echt zozeer over haar thuissituatie en hoe ze het vroeger heeft gehad. Ik vraag er ook niet naar, want het uitje moet voor haar wel echt een afleiding zijn.”
Goede begeleiding
Mocht Esmée ergens tegenaan lopen in de begeleiding, kan ze altijd terecht bij de casemanager in Westland, die haar ook heeft gekoppeld aan het meisje. “Vanuit Vitalis is er een goede begeleiding. Met de casemanager heb ik gesprekken hoe het gaat en zij koppelt ook dingen terug. Ik kan altijd vragen stellen en als er iets gebeurd is kan ik altijd bellen. Gelukkig is er nooit iets gebeurd, maar ik vind het wel een fijn idee dat ik dan bij iemand terecht zou kunnen. Ook biedt Vitalis netwerk bijeenkomsten aan, bijvoorbeeld over kinderen van ouders met een verslaving of psychische problemen, of van mantelzorgers. Hier leer ik veel van. Het is geen verplichting om erheen te gaan, maar het is fijn dat je die verdieping kunt krijgen.”
Voor met bowlen
Een sociale inslag is onontbeerlijk bij het begeleiden van een kwetsbaar kind, maar Esmée denkt dat op zich iedereen wel maatje zou kunnen worden. “Ieder kind is verschillend, ieder karakter is weer anders. Ik denk dat er altijd wel een maatje is dat past bij een karakter en dat daarop op zijn of haar manier kan reageren.” Tussen Esmée en het meisje dat ze begeleidt klikt het in ieder geval goed. “Ze geeft vaak aan dat ze het leuk vond, en ook vanuit haar moeder krijg ik een bedankje voor de leuke dag die ik haar heb bezorgd, bijvoorbeeld in Drievliet. Ook leuk vond ik het toen ze tijdens het bowlen telkens haar moeder appte dat ze voor stond. Dit geeft wel goed haar beleving aan.” Ook Esmées eigen moeder is blij met het vrijwilligerswerk van haar dochter. ”Het is goed dat ze het doet, wij staan hier helemaal achter.”
Veel voldoening
Komende januari vindt haar eindgesprek plaats vanuit Vitalis en diens begeleiding. “Daarna ga ik op eigen voet verder. Ik ga sowieso wel proberen om het dit schooljaar te blijven doen. Daarna kijk ik wel hoe het verder gaat. Ik ga in februari voor stage werken met jongeren met gedragsproblemen. Volgend jaar ga ik ook mijn laatste studiejaar in en heb dan mijn afstudeerstage. Het wordt dus wel een druk jaar. Maar voor nu ga ik het meisje hopelijk nog veel leuke middagen bezorgen. Dat geeft me veel voldoening!”
Jaap Helleman
jaap helleman Jaap maakt al dertig jaar een succes van het klaverjassen: “Het zit gewoon in je denk ik”Toen Jaap Helleman in de VUT ging, dacht zijn vrouw dat ze hem hele dagen over de vloer zou hebben. Het tegendeel was waar. Binnen een week werd Jaap benaderd door twee mensen die in ontmoetingsruimte De Lessenaar de wekelijkse klaverjasmiddag coördineerden. Omdat ze al op leeftijd waren, wilden ze ermee stoppen. Of Jaap, die er al hielp met het klaarmaken van de kaarten, het stokje van hen wilde overnemen? Dat was niet aan dovemans oren gezegd. Inmiddels zorgt Jaap er al dertig jaar voor dat de klaverjas dinsdagmiddag een succes is.Sinds elf jaar vindt de activiteit van Vitis Welzijn nu plaats in wijkcentrum De Kastanjehof. Dit van oudsher dorpshuis heeft de vader van Jaap nog mede helpen oprichten. Deze zat ook bij het Oranjecomité, wat goed de gemeenschapszin in huize Helleman aangeeft. Jaap is dan ook een “Heulenaar” in hart en nieren. “We gingen 57 jaar geleden in Wateringen wonen, maar hij blijft verbonden aan Kwintsheul”, aldus zijn vrouw. “Als er vroeger iets was met de fietsen van de kinderen, dan moesten ze die bij fietsenmaker Boutkan laten repareren bijvoorbeeld!”Sponsoring Heulse middenstandEn voor wat hoort wat, want diezelfde Boutkan stelt mooie fietstassen beschikbaar voor de jaarlijkse kerst klaverjasdrive, die Jaap ook coördineert op de dinsdag voor kerst. “Dit is een leuke feestdag voor iedereen die meedoet aan de wekelijkse klaverjasmiddag met afsluitende loterij. Iedere maandag ga ik de etensprijzen inkopen voor de loterij. Dit doe ik eerst uit eigen zak, en dan maar hopen dat ik het door de loterij weer terugkrijg, haha. Wat er daarna nog overblijft, spaar ik wekelijks op om de mooie prijzen en de lunch voor de kerstdrive van te bekostigen. Hierbij word ik ook gesponsord door middenstanders uit Kwintsheul, die me allemaal kennen. Naast fietsenmaker Boutkan zijn dit bijvoorbeeld Visboer De Jager, Verkade en de loodgieter. Enthoven stelt altijd mooie planten beschikbaar, evenals een vriend van één van onze zoons, die orchideeën tuinder is. Er is altijd een prijzentafel van heb-ik-jou-daar en de mensen gaan altijd met een volle tas naar huis!”Vredig gevoelDertig jaar vrijwilliger zijn bij dezelfde activiteit, hoe doe je dat? Het geheim van de smid weet Jaap eigenlijk niet. “Het zit gewoon in je denk ik. Ik zie dat de mensen het prachtig vinden en dat geeft mij weer een voldaan en vredig gevoel. Iedereen kan meedoen, als ze maar gezellig blijven. Het moet tenslotte een plezier zijn. Ik ben ook de enige die het hele jaar doorgaat, op verzoek van de deelnemers. In het voorjaar ga ik altijd met vakantie. Gelukkig doe ik het samen met Theo Wouters - met wie ik prima samenwerk- , en dan zorgt hij dat de continuïteit erin blijft.”Voor 1000 jaarDe klaverjasmiddag in De Kastanjehof is voor iedere leeftijd, maar de tachtigers en soms negentigers zijn er goed vertegenwoordigd. “Ik heb wel eens geteld en dan zat er voor 1000 jaar in de zaal”, aldus Jaap. Dit houdt onherroepelijk ook in, dat hij wel eens afscheid van bepaalde mensen moet nemen. “Als er iemand is overleden, houd ik voordat we gaan kaarten altijd even een praatje om diegene te herdenken. Dan is het echt muisstil.” Jaap zelf behoort ook tot de tachtigers. “Ik ben in oktober 86 geworden. Ik kan zeker nog wel een jaar door met het klaverjassen, zo lang ik er nog heen kan fietsen. Zo lang het gaat, gaat het. Ik hoop alleen dat het succes van de klaverjasclub niet ophoudt als ik er op een gegeven moment mee zou stoppen.”LintjeDeze jaren van succes pakken ze hem en de trouwe klaverjassers in ieder geval niet meer af. Jaap heeft zelfs een lintje gekregen voor zijn vrijwilligerswerk voor Vitis Welzijn, en voor voetbalclub VELO. “Daar heb ik tien jaar kleedkamers schoongemaakt. Dan ging ik er ’s morgens om 5 uur heen, zodat alles schoon was als om 8 uur de eerste kinderen zich kwamen omkleden. Momenteel sta ik samen met mijn vrouw één keer in de veertien dagen van 11 tot 14.30 uur bij VELO in de keuken. Zij staat dan aan de frituur en ik sta wel eens honderd tosti’s klaar te maken. En we stonden er ook een tijd op donderdagavond als er training was. Dan werd het wel eens 1 uur ’s nachts!”Blij naar huisDat loopt gelukkig op de klaverjas dinsdagmiddag in De Kastanjehof wel los. Deze duurt van 13.30 tot 17 uur. Maar of het nou vroeg of laat wordt, één ding is voor Jaap eigenlijk maar belangrijk. “Dat we allemaal weer blij naar huis gaan!”
Lees het verhaal