Ze zet zich vrijwillig in bij Vitis Welzijn, het Oranjecomité en de Honselse Feestweek. Denk aan het duo Harry en Barry en je denkt aan Elian ten Have. Al weet ze zelf nog steeds niet of ze nou Harry of Barry was. Als het maar leuk is, daar gaat het haar om. Haar hoofd zit altijd boordevol nieuwe vrijwillige plannen. “Het stopt gewoon niet. Je haalt er zoveel energie uit, het lijkt wel een verslaving!”

Elian begon voor het eerst met vrijwilligerswerk toen haar kinderen nog op de basisschool zaten. “Ik ben tien jaar overblijfmoeder geweest, zelfs toen mijn oudste in groep 8 zat en thuis at! Daarna bleef ik nog even in de kinderen door mijn inzet bij de kindervakantiespelen. Vervolgens belandde ik bij het Wielercomité, waar ik met Stien de tandem race ging presenteren tijdens de Honselse Feestweek. Wij waren ooit als duo begonnen op de tandem, en kwamen bij de organisatie in beeld voor de presentatie. En dat deden we niet als Elian en Stien, maar als Harry en Barry. De grap is, dat Stien en ik ons nog steeds afvragen wie nou Harry is en wie Barry! Dit hebben we een jaar of vijf, zes gedaan en zijn gestopt toen we ons gingen afvragen of dit nog leuk was. Maar nu, bij de 60-ste editie met de cultuurroute, vroeg de organisatie of we weer even Harry en Barry wilden zijn. “Jullie zijn toch een beetje cultureel erfgoed in Honselersdijk” werd er gezegd, haha. We hebben zelfs een hilarisch liedje opgenomen met alle groepen 8, getiteld ”Fietsen” op de melodie van André van Duin’s “Pizza”! En zo waren we de afgelopen feestweek weer van de partij! 

Win-win
Elians inzet voor het Oranjecomité kwam voort uit een eerbetoon aan haar moeder, die zich voor ze ziek werd bezighield met de sponsoring. “Dat was niet echt mijn ding, dus ben ik vrijwilligerscoach geworden. Ik enthousiasmeer mensen om te komen helpen bij bijvoorbeeld spelletjes en zodoende een win-win situatie te creëren: je doet iets voor de maatschappij en ontmoet anderen, die weer blij worden van jou. Aan alle kanten werkt het!” Op Koningsdag verzorgt Elian ook nog de Koningslunch, waarvoor ze dit jaar zestig aanmeldingen had. “Dit verloopt via sociaal makelaar Monique en dit jaar ook via het Nederhofje, waarvandaan we een stuk of acht eters hadden. Er wordt gestreefd naar meer dan zestig gegadigden, dat kunnen er makkelijk honderd worden!”

Gaan
Het project “Gaan”, waarvoor ze zich bij Vitis Welzijn hard maakt, is ontstaan vanuit een eigen situatie. “Als veertiger was ik alleenstaand en dacht toen: “Er zijn er vast meer, maar waar?” Ze hadden namelijk geen sticker op hun hoofd. Ik ben toen gaan praten met Anja Hitsert van Vitis, over hoe ze te vinden. Ondertussen had ik mijn huidige vriend Gerben leren kennen, die lang alleen was geweest. Besloten werd toen een clubje op te richten voor mensen die alleen zijn of zich alleen voelen. Via een soort prikbord connecten we ze door activiteiten, die maandelijks een avond in beslag nemen. Zich aanmelden hoeven ze niet, ze kunnen gewoon aankloppen voor een bakkie. Soms zijn het er tien, dan weer twintig die dit doen, en dit aantal mag best meer worden. Ik weet, het is best een drempel waar je overheen moet, maar de enige manier om hier overheen te komen is dus: “Gaan”. Het maakt niet uit wie je bent, kom erbij. Ik adviseer bijvoorbeeld: ga lekker vrijwilligerswerk doen, dan wordt je opgenomen in de groep. Iedereen heeft zijn kwaliteiten en stiekem weet ieder wel waar hij of zij goed in is. Het moet vaak alleen nog even tot uiting komen!”

Ook nog op de bank
Op Elians vrijwilligerswerk lijstje staan ook nog het spelen van piet en het werven van pieten voor de Sintoptocht. En de maandelijkse bardienst  bij de Brommerclub. Al met al een aanzienlijke lijst dus. “Het is een fijn idee dat we met elkaar iets doen voor anderen. Je kunt ook op de bank gaan zitten met een goed boek, wat ik overigens ook doe. Als je je tijd maar goed in plant. Zo kan ik ook nog aandacht geven aan mijn kinderen en aan mijn kleinkind, op wie ik een dag in de week pas”, aldus de al 32 jaar bij Pieter van Foreest werkende contactverzorger.         

Gewoon leuk
De oplettende lezer heeft het natuurlijk al gemerkt: hier spreekt een bevlogen mens. Oplettend hoef je hier trouwens niet eens voor te zijn, want het komt duidelijk genoeg naar voren. Niet voor niets werd Elian tot twee keer toe genomineerd voor “De Honselersdijker van het jaar”. “Geeft iedereen tijd, energie en vrolijkheid”, zo luidde de motivatie. Elian omschrijft het zelf als volgt: ”Het is geen moeten, het is gewoon leuk omdat ik houd van mensen in het algemeen. Ik word er vrolijk van!”