Anneke van der Voort

Anneke van der Voort (75) is al sinds de jaren zeventig vrijwilligster bij de Zonnebloem. De vereniging loopt als een rode draad door haar leven. Ze heeft er in 2019 een koninklijke decoratie voor ontvangen, maar de grootste beloning vindt ze het vrijwilligerswerk zelf. “Als ik terug kijk, dan had ik het voor geen GOUD willen missen. Ik beleef er nog steeds heel veel plezier aan en het heeft me altijd zo verrijkt.”

Linda van der Klooster

Anneke van der Voort begon in 1977 als vrijwilliger bij de Zonnebloem. “In het Westland leeft de Zonnebloem echt”, vertelt ze. “Ook vroeger al. Mijn moeder was er al vrijwilligster. Dan praat ik over meer dan 60 jaar geleden. Het was in Wateringen en Naadwijk bekend dat ik een gediplomeerd verpleegkundige was. Zodoende werd ik vaak gevraagd bij dagjes uit. Varen met de boot naar Avifauna of de havens of rijden met de bus naar de Keukenhof of Blijdorp of andere uitjes.”

Anneke werd direct gegrepen door het dankbare werk. “Ik genoot er zelf ook van. Echt een dagje uit. Het gaf me veel energie en ook heel veel plezier. Ik was nog jong, maar de levensverhalen van ouderen die meegingen boeiden mij. Het zorgen zit echt in mij.”

Na de geboorte van haar oudste dochter stopte Anneke met het werken als verpleegkundige in het ziekenhuis. “Ik ging mijn man helpen met de administratie in ons bedrijf. Dat deed ik ook met veel plezier. Mijn man heeft mij altijd ruimte gegeven om het Zonnebloemwerk en ander vrijwilligerswerk te kunnen doen. Mijn diploma kwam dus heel goed van pas.”

Genieten

Anneke werkte graag als bezoekvrijwilligster bij de Zonnebloem in Wateringen. “Mensen met een beperking zijn vaak eenzaam. Je bezoekt ze om de twee of drie weken. De band die je daardoor krijgt is heel bijzonder. Je kan echt iets voor ze betekenen. Het bezoekwerk komt voor mij echt op de eerste plaats.”

Anneke is ook met veel bootdagtochten mee geweest. “We vertrokken dan vanaf Maassluis of Leidschendam. De boot was aangepast voor mensen met een beperking. Er waren ook ligbedden. We hadden als vrijwilligsters ook heel veel plezier, maar om de gasten zo te zien genieten: in één woord prachtig. Het was hard werken maar het gaf heel veel voldoening.”

Ook reisde Anneke een aantal keer mee met de MS Zonnebloem. “Varen vanaf Arnhem door Duitsland over de Moezel en de Rijn. Dat waren allemaal speciale, onvergetelijk mooie weken. Voor de gasten maar ook voor mij en de andere vrijwilligers. Ik kan het aanraden. Ze zoeken altijd vrijwilligers want de boot vaart elke week. Het is zo leuk.”

In de jaren ’90 ging Anneke ook mee met kleinschalige vakanties in aangepaste bungalows in Biddinghuizen en later in een grote aangepaste groepslocatie in Deurne. “Ik heb zeker wel vijftien midweken meegemaakt.”

Bezoek

Anneke hielp ook mee op de basisschool van haar kinderen en bij de kerk, maar ze bleef de Zonnebloem trouw. “Was er een Zonnebloem-evenement, dan zei mijn man: ‘Ga maar. Ze hebben je daar harder nodig dan hier.’ Ik kon vanuit ons eigen bedrijf tijd vrijmaken voor de Zonnebloem.”

Ook ging Anneke steeds meer bestuursfuncties bekleden. “Zoals het bezoekwerk coördineren. Ik probeerde vrijwilligers te matchen met een gast die bezoek nodig had. Dat het tussen hen klikte. In 2001 was ik medeoprichter van de afdeling Junioren Westland, waar ik nog steeds actief ben.”

Lekkers

Het bestuurswerk betekende veel overleggen en veel contacten met vrijwilligers. “Het moest nuttig, maar wel gezellig zijn. Dat vind ik belangrijk. Bij al mijn vrijwilligerswerk en trouwens ook bij ons eigen bedrijf. Dus ik zorgde altijd voor iets lekkers bij vergaderingen.”

Uiteindelijk kwam Anneke terecht in het overkoepelend regiobestuur. “Dat overkoepelt alle elf afdelingen van het Westland. Ik hielp ook met organiseren van workshops en cursussen voor alle vrijwilligers, nieuw en bestaand. Er waren ook regionale bijeenkomsten met optredens van cabaretiers, koren en bands. Dan kwamen we met zo’n vierhonderd gasten en vrijwilligers bij elkaar.”

Anneke is erg blij dat de Zonnebloem op haar pad is gekomen. “Als ik terugkijk, dan had ik het vrijwilligerswerk voor geen GOUD willen missen. Ik beleef er nog steeds heel veel plezier aan en het heeft me altijd zo verrijkt.”

Ook haar dochter en een kleindochter zijn geïnteresseerd in de Zonnebloem. “Ik heb het Zonnebloem-virus doorgegeven. Onze dochter gaat in september een weekje als verpleegkundige mee met de vakantieweek van het Westland en een van onze kleindochters heeft ook een paar keer meegeholpen. Hoe bijzonder toch.”

****

Ook gegrepen door het Zonnebloem-virus of een ander vrijwilligersvirus? Alle informatie die je als vrijwilliger kunt gebruiken vind je op www.westlandvoorelkaar.nl. Of kijk op www.dezonnebloem.nl.

Foto: Anneke van der Voort is al een halve eeuw vrijwilliger bij De Zonnebloem – Wolfgang van der Hoek