Anneke Nadorp

Anneke Nadorp (67) komt op voor de zorgbelangen van haar cliënten van Westerhonk. Dat doet ze als vrijwilliger bij Mentorschap Haag en Rijn. “Het is belangrijk dat je als mentor een vertrouwensband opbouwt met je cliënt. Bijvoorbeeld door samen te wandelen, koffie te drinken, of een tochtje te maken met de duofiets.”

Linda van der Klooster

Tot haar pensioen werkte Anneke Nadorp in de ouderenzorg. Toen ze locatiemanager was bij een verpleeghuis in Wateringen, ontdekte ze het mentorschap. “We hadden cliënten zonder contactpersoon”, vertelt ze. “We moesten mensen zoeken om over hun zorg te praten, als er geen familie was of als de familie dat niet wilde of kon. Ik vond uiteindelijk goede mentoren. Er is een groot tekort, dus ben ik dat ook gaan doen, een jaar of acht geleden.”

Anneke volgde bij Mentorschap Haag en Rijn een training van vier dagdelen. “Ik wilde niet mentor worden van onze eigen cliënten, om werk en privé gescheiden te houden. Dat mag ook niet. Als mentor moet je helemaal onafhankelijk zijn. Zo kwam ik bij Westerhonk terecht. Ik wist niets van mensen met een verstandelijke beperking. Toch ging ik kennismaken en er bleek een klik te zijn. Ik begon met één, en heb nu vier cliënten. Ze zijn al wat ouder en ouders hebben ze dus niet meer. Verstandelijk zijn ze tussen de twee en de zes jaar.”

Een mentor is iets anders dan een bewindvoerder. “Als mentor vertegenwoordig je de cliënt op het gebied van de zorg. Je doet mee aan het multidisciplinair overleg en maakt afspraken op het gebied van begeleiding, zorg en dagbesteding. Je leest het zorgplan en kijkt of het wordt nageleefd. Ook denk je mee over zaken als inzet vrijheid beperkende maatregelen en vaccinatie en heb je contacten met de gedragswetenschapper, artsen en manager van de zorginstelling.”

Om goed mee te kunnen denken over de zorg, is het belangrijk dat je als mentor een band opbouwt met je client. “De norm is dat je eens per twee weken langs gaat. Dan ga je bijvoorbeeld samen  wandelen, koffie drinken, of een tochtje maken met de duofiets. Zo bouw je een vertrouwensband op. Dat heeft tijd nodig. Mentor word je niet voor een half jaar.”

Maandelijks rapporteert Anneke haar bezoeken en bijzonderheden. “Als er bijvoorbeeld iets nieuws is uitgeprobeerd, zoals omgaan met bepaald gedrag, dan schrijf ik op of dat geholpen heeft. Heeft een cliënt iets nodig, bijvoorbeeld een speciaal bed, dan overleg ik met de bewindvoerder en komt het op de begroting.”

Als mentor moet je stevig in je schoenen staan. “Beslissingen durven nemen, voor je mening opkomen. Je moet affiniteit hebben met de doelgroep. Dat kan best moeilijk zijn, want sommige doelgroepen, zoals in de psychiatrie, verslavingszorg of dementiezorg kunnen nogal wat van je vragen. Er zijn ook cliënten met hoger niveau, die bijvoorbeeld in beschermd wonen zitten. Dan overleg je met hen samen.”

Met haar cliënten overlegt Anneke niet. “Maar ze herkennen me wel en dan zie je een glimlach of je ziet aan hun gedrag dat ze het fijn vinden dat je er bent. De eerste keer dat ik met een cliënt op de fiets ging was erg spannend. Maar je ziet ze zo genieten. Dan krijg je een hoop terug. Ze zijn zo puur, doen zich niet mooier voor dan ze zijn.”

Anneke vond het erg indrukwekkend toen een cliënt van haar overleed. “Vrij plotseling na vier jaar. Ik weet nog precies waar ik was toen ik dat telefoontje kreeg. Dat is me heel erg bijgebleven. Ik heb geen afscheid kunnen nemen, terwijl het toch een stukje van jezelf wordt. Maar misschien ben ik daarin wat gevoeliger dan een ander. Het is wel goed afgerond. Ik ben naar de begrafenis geweest en heb met haar zus gesproken.”

Anneke is regiocoördinator bij Mentorschap Haag en Rijn. “Ik ben het aanspreekpunt voor tien mentoren. Ze kunnen bij mij terecht om te sparren. De mensen zijn heel divers, maar allemaal gedreven.”

Daarnaast is Anneke vicevoorzitter van de cliëntenraad bij Westerhonk. “Je ziet de zorg zo van diverse kanten en kan zo aan de mentoren beter uitleggen waarom bepaalde besluiten genomen worden. Dat is een heel logische combinatie.”

Mentorschap Haag en Rijn organiseert jaarlijks ook meerdere bijscholingsworkshops. “Soms nodigen we een gedragswetenschapper uit. Of gaat het over ethiek. Heel leerzaam en nuttig om goed te kunnen beslissen voor je cliënt.”

Het mentorschap kost Anneke bij elkaar een dag in de week, omdat ze regio-ondersteuner is en meerdere cliënten heeft. “Dat is veel tijd, maar het is mooi om te doen. Zo in het leven te blijven staan, je te ontwikkelen, blijven leren. Vrijwilligerswerk is belangrijk in onze familie. Mijn vader deed vrijwilligerswerk, mijn zus en zoon doen dit ook. Ik blijf het zeker nog lang doen.”

Inzet: Mentorschap Haag en Rijn zoekt nieuwe mentoren. De eerstvolgende cursus is dit najaar. Kijk op www.mentorschaphaagenrijn.nl. Liever iets heel anders? www.westlandvoorelkaar.nl.

Foto: Anneke Nadorp op pad met een van haar cliënten – Charles Jungschlager.